'Jarenlang deed ik ALLES voor dunner en strakker..' - een ander transformatie verhaal

Bijgewerkt op: 13 apr. 2020

Ik begon mijn bikinifitness voorbereiding met het voorliegen van mezelf. Ik zei tegen de wereld en mezelf dat ik deze wedstrijd deed, omdat ik dit als personal trainer en coach wilde meemaken, zodat ik andere meiden later als bikini atleet zou kunnen coachen. Immers, had ik het proces dan een keer doorlopen en wist ik dan wat er mentaal (en fysiek) voor nodig was. Echter ontkende ik de voornaamste reden om hier aan mee te doen. Namelijk: dat ik door de trainingen en het dieet eindelijk het lichaam zou krijgen waar ik gelukkig van zou worden. Eindelijk het lichaam zou krijgen, waarmee ik geluk 'verdiende' in mijn beleving. Maar niets was minder waar.

Gevoel van controle

Mijn ex-vriend maakte me wekelijks meer dan duidelijk, dat ik niet mooi was. En dat ik blij moest zijn dat hij bij mij wilde zijn, want ik was zo vervangbaar. Voor mij nog 20 anderen. Ik wist het toentertijd niet, maar ik had een relatie met een narcist. Ik was verliefd geworden, helemaal hoteldebotel, op een narcist. En zonder verder op deze relatie in te gaan, was deze periode van 2 jaar, de druppel die mijn onzekere en hoog sensitieve emmertje deed overlopen.


Toen het uiteindelijk uit ging probeerde ik al mijn woede, pijn en verdriet eruit te gooien in de gym. Dit was letterlijk het enige waar ik nog mijn bed voor uit kwam (lees: ik heb 1,5 jaar scriptie vertraging gehad hierdoor) Ik zou hem namelijk het tegendeel bewijzen. Ik zou het mooiste, strakste, lekkerste lichaam ooit krijgen en hem dat in zijn gezicht wrijven. En ja.. eigenlijk startte daar mijn obsessie voor fitness en voeding. Ik was er toen namelijk nog heilig van overtuigd dat je uiterlijk je waarde en geluk bepaalde. Pas later leerde ik, dat dit de grootste leugen is, die ik mezelf (mede door de maatschappij en mijn ex) ooit aangepraat heb.


Ik zette alles op alles. Ik voelde me fijn in sportschool. Dit was de enige plek in mijn leven, waar ik voor mijn gevoel controle had. Ik had controle over mijn lichaam en mijn progressie. Ik at heel strikt en alleen maar gezonde dingen en super foods. Ik ging zelfs geregeld twee keer per dag(!) naar de sportschool, want dat voelde 'goed'. En al snel veranderde mijn lichaam. Ik was blij en terwijl anderen mensen op een gegeven moment vond, dat ik moest stoppen met diëten omdat ik er al onwijs goed uitzag en meer afvallen ongezond zou worden, zag ik mezelf nog steeds als een mollig meisje en kon er echt nog wel wat meer vanaf.

Een beetje verslaafd aan de aandacht

Om het mezelf nog iets erger te maken. Deelde ik flink wat shape-spiegel-selfies op